Samenwonen

Samenwonen

Oma

Ik ben verhuisd. Na drie- en een half jaar wonen in een kamertje van veertien vierkante meter kan ik eindelijk mijn kont weer keren, rondjes dansen door de kamer en meer dan twee mensen tegelijk uitnodigen bij mij thuis. Wat een luxe! Geen aanrechten meer met zestig dagen oude afwas, geen fornuizen meer met aangekoekte penne pasta en geen schreeuwende studenten onder mijn raam die om vijf uur ’s morgens een keer hebben besloten de kroeg uit te rollen.

Nee, nu woon ik in een echt huisje. Samen met J.
Opvallend is wel dat de gemiddelde leeftijd van mijn buurtgenoten gestegen is met zo’n 36.4 jaar. Dit werd ook nog eens bevestigd toen we een geadresseerde folder in de brievenbus kregen met een aanbieding voor uitvaartverzekeringen. Oeps.
De sociale controle is er ook op vooruit gegaan (of achteruit, het is maar hoe je het bekijkt). Vorig jaar kon ik nog doen en laten wat ik wilde. Zelfs de grootste rebel van de studentenflat bleef onopgemerkt. Zélfs toen een dronken jongeman om zeven uur ’s morgens in z’n boxer over het pleintje bij ons voor de flat rond rende, fronste ik lichtjes en ging daarna weer verder met wat ik aan het doen was.  Je bent ten slotte allemaal student, en als je student bent mag je in principe gekke dingen doen. Punt.

Nu is het toch een beetje anders. Laatst nog stond ik bij de berging onder de flat en deed ik vol irritatie een poging om met een fiets vol boodschappentassen de zware deur open te duwen.
‘Woon je al samen?’ klonk het ineens achter me. Geschrokken keek ik om. Een klein vrouwtje stond achter me en keek me met grote ogen aan. Ik kende haar niet, maar ze bleek ergens op de galerij boven ons te wonen. Ze bedoelde het vast goed, echt waar. Maar ik moet geloof ik toch een beetje wennen aan, uhm… deze flatcultuur.

Ach, erg is het helemaal niet. Eigenlijk vooral heel grappig. Er blijkt overigens ook een handvol dertigers te wonen, dus dat haalt de gemiddelde leeftijd weer een tikkie omlaag. En het contrast in aanblik ‘s morgens vroeg tussen een rondrennende dronken student in boxer en een opaatje in badjas en pantoffeltjes is niet eens zo groot.
Ik vermaak me hier prima in ieder  geval! En mocht er eens iets zijn: een inbreker, een brandje of een soort gelijke calamiteit. Dan weet ik in ieder geval zeker dat iemand oplettend is. ;)


2 thoughts on “Samenwonen

  1. wiggelaar@chello.nl'sietske posthuma

    Hallo Kim. Wil je graag gaan volgen op je lifestyle blogs. Lijkt me heel leuk. Ben alleen niet zo jong meer dus geen
    30 of 40…. en geen student meer. Is dat een bezwaar? Waar woon je nu? In Nederland of een ander Europees land? Je schrijft ontzettend leuk. Bovenstaand stukje “woon je al samen” met plezier gelezen. Groetjes vanuit Alkmaar. Sietske

    1. kimziej Post author

      Hoi Sietske!

      Natuurlijk kun je mijn blogs volgen. Leuk om te lezen dat je er zoveel plezier aan hebt! Wanneer ik een nieuwe blog heb geschreven, post ik ze altijd op Facebook. Zo kun je op de hoogte blijven van nieuwe blogs.
      Ik woon overigens nog gewoon in Nederland hoor, in Huissen. Alhoewel de foto misschien doet vermoeden dat ik ergens in een gezellig steegje midden in Italië woon. Was het maar zo’n feest!

      Groetjes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>